//Al-Amana

Al-Amana

Prorok rzekł: „Zwróć depozyt, który został tobie powierzony i nie zdradzaj tego, który Ciebie zdradził”. Kalif Abu Bakr przytaczając tę myśl, ujął to w następujący sposób: „Szczytem prawdomówności jest uczciwość, a szczytem kłamstwa jest zdrada”. W innym hadisie Prorok (S) powiedział: „Nie posiada wiary ten, który nie jest uczciwy”.

Stąd, Bracia i Siostry,

Ten spośród wiernych, który cechuje się uczciwością, ten uczynił swoją wiarę kompletną, a wierny, u którego brak jest tej cechy, ten zatracił swoją wiarę.

Bóg nakazał wyznawanie tej wartości, nieustanne jej pielęgnowanie oraz ochronę. Rzekł: „Zaprawdę, Allah nakazuje wam, abyście oddawali powierzone wam depozyty ich właścicielom; a jeśli przyjdzie wam rozsądzać między ludźmi, to wyrokujcie sprawiedliwie. Jakżeż wielkoduszne jest to, do czego Allah was namawia. Zaiste, Allah jest Wszechsłyszący i jest Wszechwidzący!”.

Cecha ta jest jedną z cech wszystkich proroków i wysłanników oraz jest zgodna z wrodzoną naturą człowieka (al-fitra). Kiedy Abu Sufian zaprzeczał, iż Muhammad (S) był prorokiem, Herakliusz zaprosił go do siebie i zapytał: „ Co Muhammad nakazuje?”. Abu Sufian odpowiedział, że: modlitwę, dawanie jałmużny, życie w czystości, dotrzymywanie swoich zobowiązań oraz oddawanie powierzonego depozytu. Na co Herakliusz odpowiedział, iż są to cechy i nakazy wszystkich proroków.

Powagę uczciwości można zrozumieć poprzez wypowiedź Proroka (S) relacjonowaną przez Abu Hurajrę: „Muzułmanin to ten od którego języka i ręki, wierni czują się bezpieczni. Wierny zaś to ten, któremu ludzie powierzają swoje majątki, a nawet krew”.

Uczciwość w powiernictwie stanowi jeden z najważniejszych nakazów, które Bóg ustanowił miedzy stworzeniami, bowiem ta cecha decyduje o jakości więzi między ludźmi w dziedzinie praw i obowiązków, i nie ma różnicy między władcą a poddanym, pracownikiem a pracodawcą, bogatym a biednym, szlachetnym a niegodziwym, bowiem cecha ta stanowi: honor bogatego i biednego, obowiązek zarówno pracownika jak i pracodawcy, i jest przyczyną sławy zarówno producenta jak produktu, i wreszcie stanowi ona klucz do rozwoju i źródło szczęścia oraz sukcesu. Stąd społeczeństwo, które zatraci tę szlachetną cechę, jest społeczeństwem zmierzającym ku zmierzchowi. Można powiedzieć, że ta myśl stanowi wyjaśnienie wersetu, w którym Bóg rzekł: „Zaprawdę, Allah nie zmieni sytuacji żadnego ludu, dopóki on nie zamieni tego, co jest w nim samym”.

Stąd cecha ta, która stanowi część naszej natury, nie opuszcza naszych serc naraz, lecz po części, aż uczciwy w danym społeczeństwie stanie się obcym, zarówno podziwianym jak i niezroumiałym, kimś kogo można wykorzystać.

Depozyt, jaki mamy obowiązek chronić mogą stanowić:

1. Obrzędy.

2. Ochrona kończyn.

3. Powierzone majątki.

4. Praca.

5. Handel.

6. Ochrona powierzonych tajemnic.

7. Mowa.

Stąd widzimy, że uczciwość w tych dziedzinach organizuje całe nasze życie, doktrynalne, obrzędowe, kulturowe, społeczne, polityczne oraz etyczne.

Cecha ta w tym znaczeniu stanowi tajemnicę szczęścia wspólnot, a we wspólnotach, w których tej cechy brak, szerzą się: korupcja, cwaniactwo, oszustwa, przestępstwa, gdzie ofiarami w pierwszej kolejności będą najsłabsi wśród tego społeczeństwa, a następnie pozostali.

Amana (uczciwość) jest konieczna z różnych powodów:

1. Stanowi ona komplemetraność dla wiary i religii.

2. Stanowi ozdobę, która zapewnia ochronę dla religii, honoru, majątku, wiedzy, nauki, sądownictwa i sprawowania władzy.

3. Stanowi ona oś wokół której krąży doświadczenie Boże.

4. Jest powodem empatii zarówno Boskiej jak i ludzkiej.

5. Stranowi jedną z najważniejszych cech wierzących słóg Boga, zgodnie z wersetem, w którym Bóg w Qur’anie opisał szczerych wierzących, mówiąc: „A także którzy dbają o swe powiernictwo i przyrzeczenia; Obiecując iż: «Tacy będą dziedzicami Raju»”.

6. Na koniec każde społeczeństwo, w którym amana jest cechą naturalną, jest społeczeństwem błogosławionym i żyje w dobrobycie.

 

TAGS: