//Wiedza i nauka w Koranie i tradycji Proroka (PzN)

Wiedza i nauka w Koranie i tradycji Proroka (PzN)

Koran otworzył horyzonty świata przed umysłem, aby ten zastanawiał się nad nim i analizował, uznając to za akt czci wynagradzany przez Allaha (SŁT). Według islamu nauka prowadzi do prawdy, a prawda wskazuje na Stwórcę. W Koranie możemy odnaleźć wiele wersetów nawołujących do nauki i dających uczonym wysoką pozycję, np.:

Allah zaświadczył, iż nie ma żadnego innego boga, jak tylko On. I aniołowie (o tym zaświadczyli), a także ludzie posiadający wiedzę… [Tłum., aut., sura 3, w., 18.]

…Allah podnosi – tych, którzy uwierzyli spośród was, i którym została dana wiedza – w randze… [Tłum., aut., sura 58 w., 11.]

…Zaprawdę spośród Jego sług obawiają się Allaha należycie jedynie ci, którym została dana wiedza…[Tłum., aut., sura 35, w. 28]

Oto podobieństwo! My wytyczamy je dla ludzi. Lecz pojmą je tylko ci, którzy posiadają wiedzę. [Tłum., aut., sura 29, w., 43]

Nauka obecna w tradycji Wysłannika posiada te same cechy, o których mówi się w Koranie, co potwierdza następująca wypowiedz Proroka (PzN): Podążanie za nauką jest obowiązkiem każdego muzułmanina i muzułmanki. W innym miejscu natomiast przekazał: Uczeni są tymi, którzy dziedziczą po Prorokach. W jeszcze innym mówi: Zazdrość jest zrozumiała tylko w dwóch przypadkach: gdy człowiek obdarzony majątkiem wydaje go w szlachetnych celach, oraz gdy człowiek obdarzony mądrością sądzi według niej i naucza.

Jest to tylko kilka przykładów wypowiedzi Koranu i Tradycji, z licznych, dotyczących nauki i określających jej sens. Ani w Koranie ani w Sunnie nie ma podziału nauki na doczesną i ostateczną, lub religijną i niereligijną. Wszystkie wersety opowiadają o nauce ogólnie, gdyż w islamie wszystkie dziedziny są ze sobą powiązane, a teologia nie jest z nimi sprzeczna. Jeśli kiedykolwiek doszłoby do konfliktu, byłby on związany z jedną z dwóch przyczyn [Wielki uczony, Ibn Tajmiyah, omówił tę kwestię w swym dziele pod tytułem : „Dar`ta`arud al-`aql wa an-naql, Rijad 1391h.]:

  • religijny tekst, w oparciu, o który stwierdzono sprzeczność z udowodnionym faktem naukowym został źle zinterpretowany, jest niewiarygodny lub posiada wątpliwe pochodzenie (w tym przypadku musi on zostać poddany analizom)

  • postulat naukowy, w którym stwierdzono sprzeczność z nie budzącym wątpliwości tekstem religijnym należy pozostawić do momentu aż stanie się faktem naukowym, a nie czystym przypuszczeniem.

Podział wiedzy, który pojawił się w czasach współczesnych, na naukę religijną i doczesną, jest jedynie konsekwencją kontrowersji politycznych oraz okoliczności kulturalno-społecznych.

Autor:imam dr Ali Abi Issa